Τενοντίτιδα Αχιλλείου Τένοντα

Θεραπεία Τενοντίτιδας Αχιλλείου
Πρόληψη Τενοντίτιδας Αχιλλείου

Παρόλο που ο θρυλικός Αχιλλέας πέθανε από ένα χτύπημα βέλους στην περιοχή του ομώνυμου τένοντα,στην πραγματικότητα η αντιμετώπιση των προβλημάτων του Αχιλλείου τένοντα έχει πολύ καλύτερη πρόγνωση θεραπείας

O Aχίλλειος τένοντας είναι ο πιο παχύς και ο πιό ισχυρός τένοντας του ανθρωπίνου σώματος και αποτελώντας τον κοινό τένοντα του γαστροκνημίου και του υποκνημιδίου καταφύεται στο οστό της πτέρνας.


Η τενοντίτιδα του αχιλλείου εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα τα οποία με την σειρά τους μπορεί να ποικίλουν στην ένταση και τη διάρκεια με την οποία παρουσιάζονται.Τα κυριότερα από αυτά τα συμπτώματα είναι τα εξής:

  • Πρωινή δυσκαμψία (στα αρχικά στάδια της νόσου εξαφανίζεται με τα από λίγα λεπτά δραστηριοποίησης)
  • Ευαισθησία στην ψηλάφηση του Αχιλλείου
  • Παρουσία οιδήματος στην περιοχή

Συμπτώματα Τενοντίτιδας κατά την διάρκεια της άθλησης:

  • Στο πρώιμο στάδιο της τενοντίτιδας ο πόνος κάνει την εμφάνιση του κατα την διάρκεια της προθέρμανσης ή των πρώτων λεπτών της άσκησης για να εξαφανιστεί κατα την διάρκεια του μεγαλύτερου  μέρους της άσκησης και να επανέλθει λίγη ώρα αφού σταματήσουμε.(Αυτή η συμπεριφορά της τενοντίτιδας οφείλεται στο  ότι  η φλεγμονή έχει μειώσει την ελαστικότητα του τένοντα)
  • Αν η τενοντίτιδα προχωρήσει στο επόμενο στάδιο,ο πόνος και η δυσκαμψία που αισθάνεται ο ασθενής στην προθέρμανση και μετά την λήξη της άσκησης είναι εντονότερος.Σε αυτό το στάδιο,και σε αντίθεση με το πρώιμο,η παρουσία του πόνου(έστω και μικρής έντασης) είναι αισθητή και κατα της διάρκεια της προπόνησης.
  • Στο 3ο στάδιο της εκδήλωσης ο πόνος και η δυσκαμψία εμφανίζονται με τέτοια ένταση που δεν επιτρέπουν στον ασθενή να αθληθεί.



Πολύ σημαντικό ρόλο στην επιτυχή αντιμετώπιση της τενοντίτιδας Αχιλλείου,παίζει η σωστή διάγνωση και ο ακριβής διαχωρισμός της πάθησης από άλλες παθήσεις οι οποίες είτε εκδηλώνονται με παρόμοια συμπτώματα,είτε εκδηλώνονται στην ίδια ανατομική περιοχή,είτε αποτελούν σύνοδες βλάβες.Κάποιες από τις παθήσεις που μπορούν να αποτελέσουν την λεγόμενη ”διαφορική διάγνωση” της Τενοντίτιδας Αχιλλείου,είναι:

  • Μερική ρήξη Αχιλλείου
  • Θυλακίτιδα
  • Σύνδρομο Haglund
  • Αποφυσίτιδα πτέρνας (Sever’s syndrome-αναφέρεται συνήθως σε νεαρούς αθλητές)

Το επόμενο βήμα μετά από μια επιτυχή διάγνωση είναι η εξακρίβωση των αιτιών που προκάλεσαν την Τενοντίτιδα Αχιλλείου.Η επιτυχής αναγνώριση των αιτιών μας προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τους μηχανισμούς κάκωσης που πιθανόν να προκάλεσαν την τενοντίτιδα ούτως ώστε να εκπαιδεύσουμε τους ασθενείς στην αποφυγή αναπαραγωγής αυτών των μηχανισμών.Οι κυριότερες αιτίες λοιπόν πού μπορούν να προκαλέσουν τενοντίτιδα στον Αχίλλειου είναι:

  • αιφνίδια αύξηση της έντασης και της διάρκειας της προπόνησης
  • μη σταδιακή επιστροφή σε αθλητικές δραστηριότητες μετά από παρατεταμένη περίοδο αποχής
  • συνεχείς εναλλαγές της επιφανείας άθλησης
  • άθληση με ακατάλληλο υπόδημα
  • αυξημένος πρηνισμός
  • μυική αδυναμία του γαστροκνημίου
  • μειωμένη ελαστικότητα γαστροκνημίου και υποκνημιδίου
  • ελλιπώς αποκατεστημένα διαστρέμματα ποδοκνημικής

Η αντιμετώπιση της τενοντίτιδας του Αχιλλείου με Φυσικοθεραπεία έχει,στην συντριπτική πλειοψηφία,εξαιρετικά αποτελέσματα.Δύο σημαντικές παράμετροι για την επιτυχή αντιμετώπιση του προβλήματος είναι η πολύ καλή συνεργασία φυσικοθεραπευτή-ασθενή και η έγκαιρη αντιμετώπιση ώστε να μην εκδηλωθούν βαριά συμπτώματα.Ο χρόνος που απαιτείται για την θεραπεία ποικίλει ανάλογα βαρύτητα του περιστατικού.Έτσι,ενώ για μια τενοντίτιδα Αχιλλείου σε αρχόμενο στάδιο απαιτούνται συνήθως 15-20 μέρες ώστε να αντιμετωπιστεί σωστά,αντιθέτως σε πιο βαριές μορφές οι οποίες έχουν γίνει πλέον χρόνιες,ο χρόνος που μπορεί να απαιτηθεί μπορεί να φτάσει και τους 6 μήνες.

Η θεραπεία περνά από τα εξής διαδοχικά στάδια:

  • Υποχώρηση φλεγμονής και οιδήματος ώστε ο ιστός του τένοντα να είναι πάλι υγιής
  • Ανάκτηση της ελαστικότητας του τένοντα και της μυικής ισχύος του γαστροκνημίου και του υποκνημιδίου
  • Σταδιακή επιστροφή στις αθλητικές δραστηριότητες

Η υποχώρηση της φλεγμονής επιτυγχάνεται με την σωστή επιλογή των φυσικών μέσων αποκατάστασης που έχει στην διάθεση του ο φυσικοθεραπευτής.Η χρήση μηχανημάτων εξελιγμένης τεχνολογίας όπως το Tecar (ενδοθερμία) συμβάλει καθοριστικά στην ραγδαία βελτίωση της κλινικής εικόνας της τενοντίτιδας.Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι πολλοί κορυφαίοι αθλητές επιλέγουν εξελιγμένες θεραπείες όπως το Tecar προκειμένου να έχουν άμεσα αποτελέσματα στην αποκατάσταση των τραυματισμών τους.

Σημαντικά οφέλη στην υποχώρηση της φλεγμονής αποδίδει η κρυοθεραπεία και η χρήση εξελιγμένων μορφών ηλεκτροθεραπείας.


Αφού εξασφαλίσουμε ότι ο τένοντας είναι πάλι υγιής προχωράμε στο επόμενο βήμα της αποκατάστασης του το οποίο έχει να κάνει με την ανάκτηση των φυσιολογικών λειτουργικών του παραμέτρων που είναι:

  • ελαστικότητα
  • δύναμη
  • αντοχή

Όλα τα παραπάνω επιτυγχάνονται με την εφαρμογή ενός σωστού προγράμματος το οποίο περιλαμβάνει:

  • Κλασσικές ασκήσεις διατάσεων γαστροκνημίου και υποκνημιδιου και πιο εξελιγμένες διατάσεις με την χρήση Power Plate.
  • Πλήθος ασκήσεων ενδυνάμωσης είτε με την χρήση λάστιχου είτε με την χρήση ειδικών συσκευών όπως το Mini Talus.Ο σωστός συνδυασμός μειομετρικών και πλειομετρικών ασκήσεων ενδυνάμωσης βοηθά τους ασθενείς να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι για την επιστροφή στην δραστηριότητα.
  • Ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας σε δίσκο ισορροπίας και σε Bosu θα είχαν πολύ καλά αποτελέσματα στην ανάπτυξη αντοχής του τένοντα.

Έχοντας εξασφαλίσει ότι ο Αχίλλειος τένοντας είναι ξανά υγιής και σωστά προετοιμασμένος προχωρούμε στο τελευταίο και επίσης πολύ σημαντικό στάδιο της αποκατάστασης,αυτό της ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ επιστροφής στη αθλητική δραστηριότητα.Δυστυχώς ,σε αυτό το στάδιο της αποκατάστασης υπάρχει αυξημένος κίνδυνος υποτροπής.Αυτό συμβαίνει κυρίως είτε διότι δεν γίνεται σωστός προγραμματισμός στην σταδιακή αύξηση της επιβάρυνσης,κάτι για το οποίο ευθύνεται αποκλειστικά η ομάδα αποκατάστασης,είτε διότι οι ασθενείς μετά από παρατεταμένο διάστημα αποχής επιδεικνύουν αυξημένο ζήλο με αποτέλεσμα την πρόκληση υποτροπής.Γίνεται λοιπόν σαφές ότι ο σωστός σχεδιασμός της προσαρμογής του τένοντα στις αθλητικές δραστηριότητες είναι εξαιρετικής σημασίας.

ΠΡΟΛΗΨΗ

Υιοθετώντας μερικές πού απλές πρακτικές μπορούμε στις περισσότερες περιπτώσεις να προλάβουμε την εκδήλωση μιας τενοντίτιδας Αχιλλείου.Οι πιο σημαντικές είναι οι εξής:

  • Σωστή προθέρμανση:σημαντική παράμετρος διότι προσφέρει στον τένοντα τα μέσα και τον χρόνο να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της αθλητικής δραστηριότητας.
  • Σωστή αποθεραπεία:εξαιρετικά μεγάλης σημασίας παράμετρος της πρόληψης.Βοηθά τον τένοντα να αποφορτιστεί,να διατηρήσει την ελαστικότητα και μετά το πέρας της αθλητικής δραστηριότητας και ξεκινήσει πολύ γρήγορα τις διαδικασίες επούλωσης των μικρών φθορών που προκαλούνται από την άσκηση.
  • Σωστή ενδυνάμωση γαστροκνημίου και υποκνημιδίου
  • Κρυοθεραπεία μετά την άσκηση
  • Όχι εναλλαγές στην επιφάνεια προπόνησης
  • Επιλογή του κατάλληλου παπουτσιού 
  • Κατασκευή ανατομικών πάτων (όπου χρειάζεται)
  • Μάλαξη  
  • Από τα πρώτα κιόλας συμπτώματα ζητάμε την συμβουλή ειδικού για την αποφυγή κλιμάκωσης της τενοντίτιδας.